วันพุธที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

จากนอร์เวย์

ยอมรับอย่างหน้าตาเฉยว่าน่าจะใกล้เป็นโรคความจำเสื่อมซะแล้ว เพราะหลายวันก่อนคุยกะเพื่อนดำรงค์จากนอร์เวย์ แล้วเพื่อนเราก็เปิดเฟซบุ๊คส่งรูปภาพล่าสุดมาให้ แต่ดันไปคิดเอาเองว่าลงไปในบล็อกแล้ว พอมาเปิดดูวันนี้ถึงได้รู้ว่ายังไม่ได้เอาลงไปซักกะหน่อย ขออภัยจริงๆ พี่น้องเอ๋ย สงสัยจะแก่โดยที่ไม่ได้ตั้งใจน่ะ เอาเป็นว่าขอเก็บมาลงในวันนี้ก็แล้วกันนะครับ ส่วนใครอยากจะส่งข่าวสารไปถึงเพื่อนใหญ่ก็บอกผ่านมาทางนี้ได้เลย ยินดีบริการให้ หรือไม่ก็ไปทางท่านจิระ หรือท่านปลัดประจักษ์ชัยโน่น เพราะเห็นหน้าท่านไปอยู่ในเฟซของเพื่อนใหญ่เราแล้ว


คุณครูดำรงค์  รุ่งจรัส จากออสโลว์


วันรับปริญญาของคุณหมอลูกสาวเค้าล่ะ


คนนี้คุณพยาบาลใจดีของคุณครู ... เห็นเค้าว่างั้น


ครอบครัวที่อบอุ่นของเพื่อนใหญ่  
แถมลูกสาวคุณหมอ กับ ลูกชายว่าที่คุณหมออีกคน


ความสุขของคนใกล้จะแก่ 555
แต่ยังมีเรี่ยวแรงออกกำลังกายทุกวัน


กินแต่โอวัลติน กะกาแฟ เหล้าไม่เอา


อากาศที่นั่นหนาวจัด 
คุณพยาบาลเลยต้องเพิ่มไขมันให้มากๆ ไว้บ้าง
เพื่อป้องกันความหนาว
(เพื่อนมันบอกมายังงั้นนะ)


ก็เอามาลงเฉพาะของเพื่อนใหญ่ก็แล้วกนนะ ฉายเดี่ยวไปเลย เพราะจะเอาภาพพ่อเลี้ยงเชียรมาลงก็เบื่อหน้าซะแล้ว โดยเฉพาะภาพของ เพื่อนเจี๊ยบมันเอามาลงในไลน์ทุกวัน จนชักจะเบื่อหน้ามันเต็มที  

วันนี้ลงไปลุยถางหญ้ามาเกือบสองชั่วโมง หัวใจแทบจะวายแน่ะ สงสัยใกล้จะแก่แล้วเหมือนกัน พอใกล้ๆ มืดแล้วเริ่มง่วง แต่พอเลยเที่ยงคืน ดันตาใสซะนี่ นอนไม่หลับเสียอีก เฮ้อ เวรกรรม ขอตัวไปก่อนละนะ ว่างๆ จะมาอัพเดทใหม่ครับผม